delightful area

Γαστρονομικό ταξίδι στην Ινδία

Σε ένα παλαιότερο post είχαμε κάνει αναφορά στο κακουλέ ή αλλιώς καρδάμωμο το οποίο είχαμε χρησιμοποιήσει για να αρωματίσουμε τα σοκολατάκια μας.  Στη σημερινή συνταγή του Αλέξανδρου Γιώτη, μαζί με το κακουλέ που σε αυτή την περίπτωση θα το χρησιμοποιήσουμε στην πράσινη εκδοχή του (υπάρχει λευκό, μαύρο και πράσινο) θα προσθέσουμε και κουρκουμά ένα μπαχαρικό που χρησιμοποιείται ευρέως στην Ινδική κουζίνα. Το αποτέλεσμα της γεύσης στο φαγητό είναι αρκετά ήπιο, ελαφρώς πιπεράτο αλλά όχι πικάντικο και αρκετά λεμονάτο εξαιτίας του λεμονιού που θα προσθέσουμε στο τέλος αλλά και του κακουλέ που προσδίδει ένα ελαφρύ χαρακτηριστικό λεμονίζον άρωμα. Η σάλτσα μας που δένει απολαυστικά τόσο με το χοιρινό όσο και με το μπασμάτι, θα έχει έντονο κίτρινο χρώμα εξαιτίας του συστατικού της κουρκουμίνης που περιέχεται στον κουρκουμά (και στην οποία οφείλονται τα κιτρινισμένα δάχτυλα των Ινδών μαγειρισσών) για να μας ταξιδέψει νοητικώς σε μακρινούς τόπους και να μας προσφέρει ξεχωριστές γευστικές εμπειρίες.

O κουρκουμάς ή αλλιώς κιτρινόριζα στην αρχική του μορφή, πριν αλεστεί και γίνει σκόνη μοιάζει με το τζίντζερ καθώς άλλωστε ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Σε μορφή σκόνης έχει ένα χαρακτηριστικό έντονο κίτρινο χρώμα, πιο σκούρο από το κάρυ, κιτρινοπορτοκαλί θα λέγαμε, με χωμάτινη και ελαφρώς στυφή και πικρή γεύση.

Χρωματίζει τα φαγητά με κίτρινο χρώμα και μπορεί να αντικατασταθεί σε φαγητά που χρησιμοποιούμε σαφράν (κρόκος Κοζάνης) όπως η παέγια, εφόσον είναι γνωστό και σαν “Ινδικό σαφράν” προσφέροντας έτσι και μια οικονομικότερη λύση. Λόγω του χρώματος που προσδίδει στα φαγητά, χρησιμοποιείται ως συστατικό σε παγωτά, κέικ, γιαούρτια, μουστάρδες, σάλτσες, τυριά αλλά έχει χρησιμοποιηθεί και ως χρωστική ουσία για τη βαφή υφασμάτων. Το δραστικό συστατικό του κουρκουμά είναι η κουρκουμίνη η οποία είναι επίσης ένα βασικό συστατικό του κάρυ.

Η καταγωγή του κουρκουμά είναι η Νότια Ασία και η πόλη με την μεγαλύτερη παραγωγή σε κουρκουμά είναι η Erode που βρίσκεται στην Ινδία και είναι γνωστή και σαν “Κίτρινη Πόλη”. Εκτός από την Ινδική κουζίνα ο κουρκουμάς συναντάται συχνά σε πιάτα της Νότιας Ασίας γενικά αλλά και σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Στη Goa, στη Maharashtra και στην Dakshina Kannada της Ινδίας χρησιμοποιείται επίσης και το φύλλο του κουρκουμά σε διάφορα πιάτα. Στην Ιαπωνία είναι δημοφιλές και σαν τσάι. Ο κουρκουμάς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε σαλάτες με αυγά, με βραστό κουνουπίδι ή μπρόκολο, σε πιάτα με φακές, σε ρύζι και παέγια.

Ο κουρκουμάς χρησιμοποιείται εδώ και 4000 χρόνια και εκτός από το φαγητό έχει πολλές θεραπευτικές ιδιότητες εφαρμογή των οποίων βρίσκουμε σε μεθόδους της Αγιουρβέδας αλλά και της Κινεζικής Ιατρικής και σε πολλά σύγχρονα φαρμακευτικά σκευάσματα.

Χοιρινό με κακουλέ και κουρκουμά στην κατσαρόλα

Υλικά:

• 800 γρ. χοιρινό κομμένο σε μέτρια κυβάκια
• 4 φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε ροδελίτσες
• 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
• 6 κάψες πράσινο κακουλέ
• 1 κ.γλυκού κουρκουμά (κιτρινόριζα)
• 1/2 φλ. τσαγιού λευκό ξηρό κρασί
• 1/3 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο
• χυμό ενός λεμονιού
• 2 κ.σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Σε ένα μικρό γουδί κοπανάμε το κακουλέ για να ανοίξουν οι κάψες, να βγούνε τα σποράκια και να κοπεί η φλούδα σε μικρότερα κομμάτια. Κρατάμε και τα σποράκια και τη φλούδα.
2. Σε μια φαρδιά και ρηχή κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σωτάρουμε το κρέας για 2-3 λεπτά σε μέτρια προς δυνατή φωτιά.
3. Προσθέτουμε τα κρεμμυδάκια και συνεχίζουμε το σωτάρισμα για 2-3 λεπτά ακόμα μέχρι να ροδίσει καλά και το κρέας από όλες τις πλευρές.
4. Προσθέτουμε το σκόρδο, το κοπανισμένο κακουλέ και τον κουρκουμά. Ανακατεύουμε για 1-2 λεπτά και σβήνουμε με το κρασί.
5. Αφήνουμε για 1 λεπτό να εξατμιστεί το αλκοόλ και ρίχνουμε αλάτι, πιπέρι και ζεστό νερό από το βραστήρα μέχρι να μισοκαλύψουμε τα κομμάτια του κρέατος. Όταν πάρει βράση, χαμηλώνουμε τη φωτιά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγοβράζουμε για 1 με 1 ½ ώρα μέχρι να μαλακώσει καλά το κρέας. Εντωμεταξύ ελέγχουμε κατά διαστήματα αν χρειαστεί να προσθέσουμε επιπλέον νερό και ανακατεύουμε.
6. 5 λεπτά πριν το τέλος του μαγειρέματος προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, τον μαϊντανό και ανακατεύουμε.
7. Σερβίρουμε με ρύζι μπασμάτι.

Με ζύμες κολλημένες στα δάχτυλα

Όλο και πιο έντονα θυμάμαι πως μικρότερη ήμουν γλυκατζού. ‘Οχι πως τώρα δεν είμαι, ίσα-ίσα, απλώς μικρότερη υπερτερούσε η απόλαυση του γλυκού σε σύγκριση με του φαγητού αν θέλουμε να κάνουμε αυτό το διαχωρισμό. Ναι, σίγουρα, πολύ μπροστά ήταν το γλυκό στο γράφημα απόλαυσης συγκριτικά με το φαγητό. Κάθε μέρα ήθελα να τρώω γλυκό, έστω ένα κομμάτι, έστω ένα πιατάκι, οτιδήποτε, κουταλιού, κέικ, σιροπιαστά, ταψιού, ψυγείου, σοκολατένια, παραδοσιακά, κρεμώδη, φρουτώδη. Ευτυχώς είχα πάντοτε μια έμφυτη αίσθηση του μέτρου και ποτέ μου δεν καταλάβαινα (ούτε ακόμα θα έλεγα) κάθε φορά που άκουγα κάποιον να λέει “έκατσα και έφαγα μόνος μου μισή τούρτα”, “μισό ταψί ραβανί”, “ένα κιλό παγωτό”. Αδιανόητο, ανεξήγητο. Όσο δεν είχα μάθει να μαγειρεύω ή έστω να παρατηρώ τη μαμά μου πριν χρειαστεί να μαγειρέψω μόνη μου (και να καταλάβω την αξία της διαδικασίας, από τη στιγμή που θα πιάσουμε την κουτάλα και τα υλικά, μέχρι που θα τα βάλουμε στο πιάτο, μέχρι που θα πάρουν τη θέση τους στο στόμα μας και στα στομάχια μας), τόσο θυμάμαι να κάθομαι κοντά της και να την παρακολουθώ να φτιάχνει γλυκά. Της κρατούσα το μίξερ και έγλειφα με το δάχτυλο τις ζύμες από τα κέικ και τις κρέμες από τα μπολ. ΄Εχω ακόμα την εικόνα στο μυαλό μου να μου ψευτοφωνάζει “φτάνει, θα σε πονέσει η κοιλιά σου!” καθώς έτρωγα ότι είχε απομείνει από τις άψητες ακόμα ζύμες. Ακόμα το κάνω, μόνο που τώρα την περισσότερη δουλειά την κάνει η μαρίζα, μια εξαιρετική σπάτουλα σιλικόνης που καθαρίζει τέλεια τα μπολ και…δε μου αφήνει και πολλά υπολείμματα να γλείψω να το ευχαριστηθώ. ‘Ετσι δε λένε; “Με σπάτουλα σιλικόνης, νηστικός μένει ο μάγειρας, νηστικός και ο νεροχύτης!”

Οι φράουλες στο μανάβη είναι στα καλύτερά τους με λαχταριστό χρώμα και γεύση και έτσι για σήμερα λέω να φτιάξουμε μια πρωτότυπη “τάρτα με φράουλες και κρέμα κακάο φουντουκιού στο φούρνο” την οποία παρακολούθησα να φτιάχνει η Ντίνα Νικολάου στο Athens Metro Mall στα πλαίσια του φετινού Cooking Festival. Ένα γλυκό με ζύμη που θα φτιάξουμε μόνοι μας, κρέμα κακάο με φουντούκια, φρέσκιες φράουλες και σπιτική μαρμελάδα φράουλα! Για την τάρτα αυτή θα φτιάξουμε μια εύκολη ζύμη μπριζέ (pâte brizée) ή ζύμη σαμπλέ (pâte sablée). Μια σημαντική διαφορά είναι ότι η σαμπλέ λόγω μεγαλύτερης ποσότητας σε ζάχαρη και βούτυρο περιέχει περισσότερες θερμίδες και περισσότερη γεύση από την μπριζέ. Οπότε στη συγκεκριμένη συνταγή μάλλον ταιριάζει καλύτερα να πούμε ότι θα φτιάξουμε μια ζύμη σαμπλέ. Αυτή τη φορά πάντως δεν την ψήσαμε στο φούρνο καλυμμένη με το ρύζι πριν τη γεμίσουμε με τα υπόλοιπα υλικά, αλλά μια και καλή όταν βάλαμε και την κρέμα, τις φράουλες και τη μαρμελάδα γιατί η ποσότητα της ζάχαρης που περιέχει προσφέρει την απαραίτητη σταθερότητα για να μη φουσκώσει περισσότερο από ότι χρειάζεται αλλά και ο χρόνος ψησίματος (45 λεπτά) είναι αρκετός ώστε να μη χρειαστεί να την ψήσουμε πρώτα μόνη της.

Γενικά όσο έψαχνα παρατήρησα ότι και οι δύο χρησιμοποιούνται για  γλυκές αλλά και για αλμυρές τάρτες, και οι δύο περιέχουν στα συστατικά τους αλεύρι, βούτυρο, ζάχαρη, αλάτι και για να δέσει η ζύμη προσθέτουμε και ένα αυγό ή κρύο νερό. ΄Οσον αφορά τις αναλογίες δεν βρήκα ακριβείς αναλογίες ούτε για τη μία ούτε για την άλλη, η κάθε συνταγή παρουσιάζει διακυμάνσεις στις ποσότητες. Μια ζύμη σαμπλέ είχαμε φτιάξει και σε ένα παλιότερο post στην τάρτα μήλου.

Όπως και να ‘χει είναι και οι δύο είναι βουτυρένιες, απολαυστικές και όταν τις στρώνουμε στην ταρτιέρα διακρίνονται για την χαρακτηριστική εύθρυπτη υφή τους.

Τάρτα με φράουλες και κρέμα κακάο φουντουκιού

Υλικά:

• 500 γρ. φράουλες
• 2/3 φλ. τσαγιού μαρμελάδα φράουλα (κατά προτίμηση σπιτική)

για τη ζύμη:

• 300 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις, κοσκινισμένο
• 150 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη
• 70 γρ. ζάχαρη
• 1 αυγό
• 1 πρέζα αλάτι

για την κρέμα:

• 50 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη
• 50 γρ. ζάχαρη
• 50 γρ. φουντούκια αλεσμένα σε σκόνη
• 1 αυγό
• 1 κ.σούπας κακάο

Εκτέλεση:

Για την ζύμη

1. Σε ένα μπολ βάζουμε το αλεύρι, το βούτυρο κομμένο σε κυβάκια και σε θερμoκρασία δωματίου, τη ζάχαρη και το αλάτι.
2. Ενώνουμε τα υλικά με τα δάχτυλά μας τρίβοντας τα για να ανακατευτεί καλά το βούτυρο με τα υπόλοιπα υλικά.
3. Μόλις αποκτήσουμε ένα μείγμα ψιχουλιαστό προσθέτουμε και το αυγό. Συνεχίζουμε να δουλεύουμε το μείγμα με τα δάχτυλά μας για να ενωθεί καλά το αυγό και να αποκτήσουμε ζύμη.
4. Σχηματίζουμε τη ζύμη σε μπάλα, την τυλίγουμε σε πλαστική μεμβράνη και την αφήνουμε στο ψυγείο για 1 ώρα.
   

   Για την κρέμα

5. Ρίχνουμε τα φουντούκια στο μούλτι και τα αλέθουμε μέχρι να γίνουν σκόνη.
6. Σε ένα μπολ ρίχνουμε το βούτυρο, τη ζάχαρη, το κακάο, το αυγό και το αλεσμένο φουντούκι και τα χτυπάμε με το μίξερ μέχρι να γίνουν κρέμα.
   

   Ετοιμάζοντας την τάρτα

7. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.
8. Σε μια ταρτιέρα απλώνουμε τη ζύμη. Δεν πειράζει εάν κόβεται, εξάλλου έτσι είναι η υφή της ζύμης. Μπορούμε να την προσθέτουμε κομμάτι-κομμάτι στην ταρτιέρα. Τη στρώνουμε καλά στον πάτο της ταρτιέρας και στα τοιχώματα.
9. Τρυπάμε τη ζύμη με ένα πιρούνι.
10. Πλένουμε τις φράουλες, τις καθαρίζουμε από το κοτσάνι και τις κόβουμε στη μέση.
11. Απλώνουμε την κρέμα πάνω στη ζύμη και από πάνω τοποθετούμε τις φράουλες.
12. Τέλος, προσθέτουμε και τη μαρμελάδα.
13. Ψήνουμε στο φούρνο στους 200 βαθμούς για 10 λεπτά. Χαμηλώνουμε τη θερμακρασία στους 180 βαθμούς και συνεχίζουμε το ψήσιμο για 35 λεπτά ακόμα.

Περίεργο λίγο γιατί ανήκω θα έλεγα στην κατηγορία ζέστη και καλοκαίρι αλλά ο Μάης που μας κάνει τον δύσκολο και παραμένει φυσιολογικά να ακολουθεί τα χαρακτηριστικά της άνοιξης, δεν με έχει πειράξει διόλου. Σαν πέρυσι ήταν που οι καταστροφολογίες κάθε λογής βρισκόταν συνεχώς στο στόμα μας για την πρόωρη ζέστη και τις δραματικές κλιματολογικές αλλαγές που υφίσταται συνεχώς ο πλανήτης. Δε λέω ότι δεν έχουν βάση όλα αυτά, αλλά να σκεφτόμουν κάπως αισιόδοξα ότι ας δούμε και του χρόνου τι θα γίνει…

Γαρίδες σαγανάκι για σήμερα γιατί “ε ναι, καλοκαιριάζει” και θα φαγωθούν τόσο ευχάριστα έξω, σε μπαλκόνια και βεράντες με ουζάκι στα ποτήρια. Μη ξεχάσετε να προμηθευτείτε και μπόλικο φρέσκο ψωμάκι. Οι βούτες σε αυτήν τη σάλτσα είναι ονειρεμένες, αναμφισβήτητα. Έχω φτιάξει αρκετές φορές το συγκεκριμένο φαγητό και ξεφυλλίζοντας το βιβλίο με τις συνταγές της Αργυρώς Μπαρμπαρίγου πέφτω πάνω σε μια παρόμοια η οποία όχι μόνο μου έδωσε την ιδέα στο θέμα του “τι θα μαγειρέψουμε σήμερα” αλλά πρόσεξα και την πολύ ενδιαφέρουσα προσθήκη του φινόκιο ανάμεσα στα υπόλοιπα υλικά. Τα υπόλοιπα, κρεμμύδι, ούζο, φέτα, μαϊντανό, ντομάτα (φρέσκιες και όχι κονκασέ για τη συγκεκριμένη σάλτσα παρακαλώ, κάνουν πραγματικά τη διαφορά) παραμένουν, μόνο που εγώ δεν παραλείπω και τις πιπεριές που δίνουν και εκείνες ξεχωριστά και ταιριαστά αρώματα και γεύσεις στο συγκεκριμένο φαγητό. Την ακριβώς επόμενη μέρα και καθώς οι γαρίδες, το φινόκιο και οι πιπεριές περιμένουν υπομονετικά στο ψυγείο, τη στιγμή που θα παραταχθούν στον πάγκο για να πάρουν το δρόμο τους για το τηγάνι, η τηλεόραση είναι ανοιχτή και από την εκπομπή “Chef στον Αέρα” ακούω την Ελένη Ψυχούλη να λέει “γαρίδες, ούζο και φινόκιο”. Μα τι σύμπτωση. Συνομώτησαν ταυτόχρονα να μας αναγγείλουν τον τριπλό απολαυστικό συνδυασμό για εξαιρετικές γαρίδες σαγανάκι. Γαρίδες, ούζο και φινόκιο λοιπόν, εύκολα και τόσο γρήγορα.

Γαρίδες με φέτα, πιπεριές, φινόκιο και ούζο

Υλικά:

• 500 γρ. γαρίδες τουλάχιστον No.5
• 1 κρεμμύδι
• 1 φινόκιο μικρό
• 1 πιπεριά κέρατο
• 1/2 πιπεριά κόκκινη
• 1/3 φλ.τσαγιού ελαιόλαδο
• 1/3 φλ.τσαγιού ούζο
• 2 ώριμες ντομάτες
• 1 πρέζα ζάχαρη
• 200 γρ. φέτα σε τρίμματα
• 2 κ.σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό
• 1 κ.σούπας μάραθο
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Πλένουμε το φινόκιο και το κόβουμε σε μέτριες φέτες.
2. Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και κόβουμε τις πιπεριές σε μπαστουνάκια.
3. Βάζουμε τις ντομάτες σε ένα κατσαρολάκι με βραστό νερό για 1/2 λεπτό. Τις βγάζουμε, τις ξεφλουδίζουμε και τις κόβουμε σε μικρά κυβάκια.
4. Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε ένα μεγάλο τηγάνι και σωτάρουμε το κρεμμύδι και το φινόκιο για 2 λεπτά.
5. Προσθέτουμε τις πιπεριές και συνεχίζουμε το σωτάρισμα για 2 λεπτά ακόμα.
6. Ρίχνουμε τις γαρίδες και σωτάρουμε για 3-4 λεπτά ακόμα μέχρι να κοκκινίσουν.
7. Σβήνουμε με το ούζο και αφήνουμε για 1 λεπτό να εξατμιστεί το αλκοόλ.
8. Προσθέτουμε τις ντομάτες και την ζάχαρη και το πιπέρι. Αλατίζουμε με προσοχή γιατί η φέτα που θα προσθέσουμε στο τέλος είναι ήδη αλμυρή. Ανακατεύουμε, χαμηλώνουμε τη φωτιά, μισοσκεπάζουμε το τηγάνι και αφήνουμε να βράσει για 5-6 λεπτά.
9. Προσθέτουμε το μαϊντανό και το μάραθο, ανακατεύουμε, αφήνουμε για 1 λεπτό και σβήνουμε τη φωτιά.
10. Προσθέτουμε τη φέτα και ανακατεύουμε ελαφρά. Αφήνουμε το φαγητό στο ζεστό μάτι για 1 λεπτό να μαλακώσει η φέτα και σερβίρουμε με φρέσκο ψωμί.

Μαρουλοφυλλάκια

Διαβάζω για μαρούλια και πέφτω πάνω στον Ονειροκρίτησ.gr “Αν δείτε μαρούλια καταπράσινα κι ολόδροσα είτε στο χωράφι είτε στο μανάβη της γειτονιά σας, αυτό σημαίνει πως σας περιμένει υγεία και χαρούμενα γεγονότα αυτές τις μέρες. Αν τα δείτε στον κήπο του σπιτιού σας αυτό σημαίνει χαρά στο σπίτι σας και οικογενειακή ευτυχία. Αν δείτε πως σας προσφέρουν μαρούλι στον ύπνο σας αυτό σημαίνει πως θα νοιώσετε ψυχική γαλήνη και ευτυχία, γιατί θα δείτε να αναγνωρίζονται οι αγώνες σας και να ικανοποιούνται οι προσδοκίες σας…” Λες να ονειρευτώ μαρούλια;

Το μαρούλι κατάγεται από την Ασία και την Ανατολική Μεσόγειο και καλλιεργείται από τους Ρωμαϊκούς χρόνους ενώ οι Η.Π.Α. έχουν πια τη μεγαλύτερη παραγωγή στον κόσμο. Ακολουθεί η Κίνα, η Ισπανία και ο Καναδάς.  Το μαρούλι στην Ελλάδα ευδοκιμεί από το φθινόπωρο μέχρι την Άνοιξη και το καλοκαίρι σε ψυχρότερα κλίματα γιατί δεν αντέχει στην πολύ ζέστη. Ο πιο διαδεδομένος τύπος μαρουλιού είναι ο ρωμάνα αλλά υπάρχουν και άλλα είδη όπως το πράσινο το κατσαρό, το κόκκινο και το Iceberg.

Το μαρούλι παρουσιάζει πολλές ευεργετικές ιδιότητες. Ιστορικά κείμενα αναφέρουν ότι ο Αύγουστος Καίσαρας γιατρεύτηκε από μια ασθένεια τρώγοντας φύλλα μαρουλιού. Ίσως κάπως έτσι συνδέεται το όνομά του με τη σαλάτα Caesar’s όπου κύριο συστατικό είναι το μαρούλι. Η αρχαιότερη απεικόνιση του μαρουλιού βρέθηκε στα γλυπτά του ναού του Senusret Ι στο Καρνάκ, ο οποίος προσφέρει γάλα και μαρούλι στο θεό Min. Το μαρούλι επίσης είχε θεωρηθεί αφροδισιακό στην αρχαία Αίγυπτο και αναφέρεται ως τέτοιο στα συγγράμματα “The Contendings of Horus and Seth”.

Το μαρούλι συνήθως το τρώμε ωμό σε σαλάτες και κατά αυτόν τον τρόπο λαμβάνουμε και καλύτερα τα θρεπτικά συστατικά. Μπορούμε όμως να το μαγειρέψουμε σαν φρικασέ με κοτόπουλο.  Το φρικασέ (fricasée) αναφέρεται σε ένα φαγητό κατσαρόλας που συνήθως γίνεται με κοτόπουλο αλλά και με χοιρινό, αρνί ή κουνέλι και το συνοδεύουμε με κάποιο λαχανικό και σάλτσα αυγολέμονο. Βέβαια η αλήθεια είναι πως το αυγολέμονο συνηθίζεται στο ελληνικό φρικασέ, ενώ στην Γαλλία από όπου και προέρχεται το φρικασέ παρασκευάζεται με μια κρεμώδης σάλτσα η οποία αποτελείται από βούτυρο, κορν φλάουρ και γάλα ή κρέμα γάλακτος. Φρικασέ έχω φάει αρκετές φορές με αρνί συνοδευόμενο από σπανάκι ή αντίδια. Πριν λίγο καιρό η μαμά μου, μου πρότεινε να το δοκιμάσω με μαρούλι προκαλώντας μου στην αρχή περιέργεια για το αποτέλεσμα ενώ  τελικά η γεύση του με εξέπληξε πολύ ευχάριστα. Και να τώρα απορώ, που να οφείλεται αυτή η υπέροχη γεύση και πόσο τυχερή νιώθω όταν το φαγητό μου αποτελείται από κρεμμυδάκια, άνηθο, λεμόνια και αυγά από τον κήπο και τις κότες της γιαγιάς! (Το μαρούλι που μου έστειλε ήταν τόσο τρυφερό, το κράτησα για σαλάτα, να το φάμε ωμό να το ευχαριστηθούμε ακόμα περισσότερο).

Έτσι και εμείς σήμερα θα κάνουμε ένα νοστιμότατο φρικασέ με κοτόπουλο και μαρούλι, μπόλικα φρέσκα κρεμμυδάκια, άνηθο και  αυγολέμονο. Θα σωτάρουμε για αρχή το κοτόπουλο με τα κρεμμυδάκια, θα προσθέσουμε το μαρούλι, θα τα αφήσουμε να βράσουν για  1 ωρίτσα και στο τέλος θα φτιάξουμε με προσοχή και υπομονή στο χτύπημα μια σάλτσα αυγολέμονο. Είναι κι όλας η δεύτερη φορά που μαγειρεύω το συγκεκριμένο φαγητό. Στην πρώτη, δεν πρόσεξα αρκετά το χρόνο βρασίματος του κοτόπουλου, μου παράβρασε και έγινε λιώμα. Το άφησα 1 ώρα να βράζει χωρίς να το ελέγξω, τα κομμάτια διαλύθηκαν και το blog δεν δεχόταν να υποδεχτεί μια τέτοια φωτογραφία. Τώρα όμως με τα καλούδια της γιαγιάς ήταν η ιδανική περίπτωση.

Φρικασέ με κοτόπουλο και μαρούλι

Yλικά:

• 1 κοτόπουλο
• 1 μεγάλο μαρούλι ή 2 μικρά
• 6-8 κρεμμυδάκια φρέσκα κομμένα σε ροδελίτσες
• 1/2 φλ.τσαγιού άνηθο ψιλοκομμένο
• 1/3 φλ.τσαγιού ελαιόλαδο
• 1 κ.σούπας κορν φλάουρ
• 1 αυγό
• το χυμό από 1-2 λεμόνια
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Κόβουμε τα φύλλα του μαρουλιού από την άκρη και τα πλένουμε καλά. Κόβουμε κάθε φύλλο κάθετα σε πάχος 5 εκ.
2. Τα βάζουμε σε ένα σουρωτήρι, τα ξαναπλένουμε και τα αφήνουμε να στραγγίσουν.
3. Πλένουμε το κοτόπουλο, το καθαρίζουμε, αφαιρούμε την περισσότερη πέτσα και το κόβουμε σε μερίδες.
4. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια σε ροδελίτσες μέχρι το τρυφερό πράσινο μέρος.
5. Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και προσθέτουμε τα κρεμμυδάκια, το κοτόπουλο, αλάτι και πιπέρι. Σωτάρουμε για 3-4 λεπτά μέχρι να ροδίσει το κοτόπουλο από όλες τις πλευρές.
6. Προσθέτουμε τα φύλλα μαρουλιού στην κατσαρόλα, τα αφήνουμε μέχρι να χάσουν τον όγκο τους.
7. Προσθέτουμε 1 ποτήρι ζεστό νερό από τον βραστήρα. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα, χαμηλώνουμε τη φωτιά και αφήνουμε το φαγητό να μαγειρευτεί για περίπου 50 λεπτά με 1 ώρα μέχρι να μαλακώσει καλά το κοτόπουλο αλλά να μη διαλύεται.
8. 10 λεπτά πριν το τέλος προσθέτουμε και τον άνηθο. Το φαγητό μας θέλουμε να έχει μείνει με αρκετό ζουμί.
9. Αδειάζουμε σε ένα κατσαρολάκι το ζουμί από το φαγητό. Για να μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό χωρίς να μας χυθεί το υπόλοιπο φαγητό στο κατσαρολάκι, περνάμε μια πετσέτα από τα χερούλια και το καπάκι της κατσαρόλας για να μην καούμε και να κρατάμε σταθερά την κατσαρόλα αφήνοντας να περάσει μόνο το ζουμί από το φαγητό στο κατσαρολάκι.
10. Σε 1/3 ποτήρι νερό προσθέτουμε το κορν φλάουρ, ανακατεύουμε να διαλυθεί.
11. Ρίχνουμε το νερό με το κορν φλάουρ στο ζουμί με το κατσαρολάκι και ανακατεύουμε  να πήξει. Εαν χρειαστεί βάζουμε το κατσαρολάκι στο ζεστό μάτι για να το βοηθήσουμε με τη θερμότητα να πήξει.
12. Σε ένα μπολ χτυπάμε το αυγό με το σύρμα και προσθέτουμε σιγά-σιγά το χυμό λεμονιού ανακατεύοντας συνεχώς.
13. Σε αυτό το μπολ προσθέτουμε σταδιακά, κουταλιά-κουταλιά το ζουμί από το κατσαρολάκι ανακατεύοντας μέχρι να γεμίσει το μπολ. Ο λόγος που προσθέτουμε σιγά-σιγά το ζουμί στο μπολ είναι για να μην “κόψει” το αυγό και να μπορέσουν να έρθουν τα υγρά σε παρόμοια θερμοκρασία. Αν έχει παραμείνει ζουμί στο κατσαρολάκι ρίχνουμε το νέο μείγμα από το μπολ πίσω στο κατσαρολάκι και όλο αυτό στην κατσαρόλα με το κοτόπουλο.
14. Ανακατεύουμε ελαφρά, αφήνουμε το φαγητό για 10 λεπτά στην κατσαρόλα και σερβίρουμε.

Βάζω στοίχημα πως όλοι έχετε γευτεί έστω και μια φορά στη ζωή σας γιουβετσάκι και για πολλούς συγκαταλέγεται και στο αγαπημένο τους φαγητό. Ναι το γνωρίζω αυτό, έχω κάνει γκάλοπ. Το γιουβέτσι με μοσχάρι είναι ένα από τα κατεξοχήν παραδοσιακά φαγητά της Ελληνικής Κουζίνας και τελευταία έχω παρατηρήσει να το παρουσιάζουν με διαφορετικές παραλλαγές και προσθαφαιρέσεις υλικών ως μέρος της Δημιουργικής Κουζίνας. Επίσης θεωρείται ένα Κυριακάτικο φαγητό γιατί παρόλο που δεν είναι δύσκολο είναι αρκετά χρονοβόρο.  Λοιπόν, αφού σίγουρα το έχετε δοκιμάσει, τώρα  μάλλον έφτασε κι η ώρα να το φτιάξετε κι εσείς και το παρουσιάζω εδώ στην πιο κλασική εκδοχή του με μόνη ιδιαιτερότητα ότι το κριθαράκι θα το ψήσουμε στο φούρνο και όχι στην κατσαρόλα.

Γιουβέτσι με μοσχάρι στο φούρνο

Υλικά:

• 800γρ- 1 κιλό μοσχάρι κομμένο σε κομμάτια λίγο μεγαλύτερα από μπουκιές (μεσαία κομμάτια)
• 1 πακέτο (500 γρ) κριθαράκι χονδρό
• 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
• 1-2 σκελίδες σκόρδου ψιλοκομμένες
• 1 φλ. τσαγιού λευκό κρασί
• 2 ντομάτες φρέσκιες περασμένες στον τρίφτη ή ντοματάκια κονκασέ
• 1 κ.σούπας πελτέ ντομάτας
• 1 κ.γλυκού μπαχάρι σε σκόνη
• 1 ξυλαράκι κανέλας
• αλάτι
• πιπέρι
• 1/2 φλ.τσαγιού ελαιόλαδο

Εκτέλεση:

1. Για να μαλακώσει ωραία το κρέας ακολουθούμε την εξής διαδικασία:Ανάβουμε το μάτι της κουζίνας σε δυνατή φωτιά και βάζουμε πάνω την κατσαρόλα χωρίς ελαιόλαδο. Αφού ζεσταθεί καλά ο πάτος της ρίχνουμε το κρέας. Το αφήνουμε να σωταριστεί πρώτα καλά από τη μία πλευρά και μετά συνεχίζουμε να το ροδίζουμε καλά από όλες τις πλευρές. Αφού ροδίσει καλά από τη μία πλευρά θα παρατηρήσουμε ότι ξεκολλάει πιο εύκολα.

   

2. Αφού ροδίσουμε καλά το κρέας, το βγάζουμε απο την κατσαρόλα και το τοποθετούμε σε ένα μπολ. Ξεπλένουμε την κατσαρόλα, τη στεγνώνουμε καλά και τη βάζουμε ξανά στο μάτι.
3. Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο (κρατάμε 3 κ.σούπας για το άλειμμα του πυρέξ) και ρίχνουμε το κρεμμύδι.
4. Σωτάρουμε για 2 λεπτά, προσθέτουμε το σκόρδο και το κρέας και συνεχίζουμε για ένα λεπτό ακόμα.
5. Σβήνουμε με το κρασί και  αφήνουμε για 1 λεπτό να εξατμιστεί το αλκοόλ.
6. Προσθέτουμε την ντομάτα, τον πελτέ, αλάτι, πιπέρι, το μπαχάρι και το ξύλο κανέλας το αποίο θα αφαιρέσουμε στο τέλος. Ανακατεύουμε και προσθέτουμε ζεστό νερό. Χαμηλώνουμε την φωτιά, μισοσκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε το κρέας να βράσει για περίπου 1 ½  ώρα.
7. Σε ένα πυρίμαχο σκεύος ή σε ένα ταψάκι ρίχνουμε το κριθαράκι το οποίο αλείφουμε με το ελαιόλαδο που έχουμε κρατήσει.
8. Προσθέτουμε το κρέας με τη σάλτσα του από την κατσαρόλα στο πυρέξ και προσθέτουμε 3-4 ποτήρια ζεστό νερό από το βραστήρα, να σκεπάζει καλά το κριθαράκι.
9. Βάζουμε το πυρέξ σε προθερμασμένο φούρνο στους 220 βαθμούς και ψήνουμε για μισή ώρα. Ελέγχουμε το φαγητό μας γιατί είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί έξτρα νερό και κατά τη διάρκεια με μια ξύλινη κουτάλα ανακατεύουμε ελαφρά για να μην κολλήσει το κριθαράκι στον πάτο του πυρέξ.
10. Σερβίρουμε με τριμμένο τυρί της προτίμησης μας (τυρί φέτα, παρμεζάνα, κεφαλοτύρι…)

Μια μπριζόλα στην ταβέρνα

Αν βρεθείτε σε μια παραδοσιακή, σχετικά μικρή ελληνική ταβέρνα πιθανότατα ο κατάλογος να μην παρουσιάζει ιδιαίτερες διαφορές αλλά Τα Κυρίως να συνοψίζονται σε μια-δυο μακαρονάδες, 2-3 μαγειρευτά του φούρνου ή κατσαρόλας και στο τμήμα Της Ώρας θα βρίσκεται σίγουρα ένα κοτόπουλο, ένα σουβλάκι, ένα μπιφτέκι και μια μπριζόλα. Aν η ταβέρνα έχει καλό όνομα για τα φαγητά της ίσως οφείλεται και στην καλή ποιότητα και το καλό ψήσιμο των κρεατικών της. Κάτι που δεν μπορούμε να πετύχουμε τόσο καλά σε μια οικιακή κουζίνα είναι η γεύση αυτή, που μυρίζει σχάρα και δίνει ξεχωριστή διάσταση στην έννοια “ψητό κρέας”. Γι αυτό άλλωστε είναι και τόσο δημοφιλής η προτίμηση σε μια μπριζόλα στην ταβέρνα όταν σερβίρεται καλοψημένη και συχρόνως μαλακή και ζουμερή χωρίς περιττές σάλτσες και γαρνιτούρες. Στο σπίτι όμως όπως είπαμε είναι αλλιώς και αντί να αφήσουμε την μπριζόλα λιτά ψημένη στο τηγάνι ή στο φούρνο μπορούμε να προσθέσουμε κάποια έξτρα υλικά για να πλουτίσουμε και να κάνουμε ίσως ακόμα πιο ενδιαφέρον το τελικό γευστικό αποτέλεσμα.

Σε ένα παλαιότερο post είχα παρουσιάσει τις “Χοιρινές μπριζόλες με πιπεριές Φλωρίνης και μανιτάρια”, σήμερα λέω να κάνουμε μια παραλλαγή και αυτή τη φορά οι μπριζόλες μας αφού σωταριστούν για λίγα λεπτά στο τηγάνι με το κρεμμύδι, θα τις βάλουμε στο ταψί και θα τις καλύψουμε με ένα ωραιότατο μείγμα φρέσκιας ντομάτας χωρίς τη φλούδα κομμένη σε κυβάκια, μαϊντανό, φρέσκια ρίγανη και σκόρδο. Προς το τέλος του μαγειρέματος θα προσθέσουμε τυρί το οποίο θα λιώσει δημιουργώντας ένα γευστικότατο κάλυμμα πάνω από τη μπριζόλα.

Μπριζόλες στο φούρνο με ντομάτα, μαϊντανό και τυρί

Υλικά:

• 4 χοιρινές μπριζόλες λαιμού ή με το κόκκαλο
• 2 ντομάτες ψιλοκομμένες σε κυβάκια
• 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
• 3 κ.σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο
• 1 κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο
• 1/3 φλ.τσαγιού ελαιόλαδο
• 1 κ.σούπας ρίγανη φρέσκια ή ξερή
• 1 φλ.τσαγιού τυρί τριμμένο της αρεσκείας μας (κεφαλοτύρι, γραβιέρα, ρεγκάτο, κασέρι)
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Εκτέλεση:

1. Καθαρίζουμε τις ντομάτες από τη φλούδα και τις κόβουμε σε κυβάκια.
2. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε τις ντομάτες, το σκόρδο, τη ρίγανη και το μαϊντανό.
3. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200oC.
4. Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο και σωτάρουμε το κρεμμύδι.
5. Προσθέτουμε τις μπριζόλες, αλάτι, πιπέρι και τις αφήνουμε να πάρουν χρώμα και απο τις 2 πλευρές.
6. Τις βάζουμε σε ένα ταψί μαζί με τα κρεμμύδια και ρίχνουμε σε κάθε μπριζόλα 1-2 κουταλιές από το μείγμα της ντομάτας.
7. Ψήνουμε στο φούρνο για 50 λεπτά περίπου. 10 λεπτά πριν τις βγάλουμε πασπαλίζουμε με τη ρίγανη και το τυρί. Τις αφήνουμε μέχρι να λιώσει και να ροδίσει το τυρί.
8. Σερβίρονται ζεστές και συνοδεύουμε με πουρέ πατάτας ή ρύζι μπασμάτι.